Ana Sayfa

















 

 

 
Peter Hecht (kybds), Dieter Horns (bass), Peter Hesslein (gtr,voc), ve Joachim Rietenbach (drms) 1965 senesinde, German Bonds isimli beat grubunu kurdular. 1970 başında German Bonds dağıldı. Bir süre Hamburg Art School’da yarım kalan öğrenimlerine devam eden grup elemanları, arda kalan zamanlarında kendi stüdyolarında bazı enstrümental besteler yapmışlardı. Bu arada İngiliz vokalist John Lawton ve grubu Stonewall bir konser için Hamburg’a gelmişti. Peter Hecht, Lawton’a yeni bir grup kurmak istediğini ve vokalist aradıklarını söyledi. Lawton teklifi kabul etti ve grup Phillips ile albüm anlaşmazını imzaladı. Daha önce kayıt edilen enstrümental parçaların üzerine söz yazıp, vokalleri ekleyen John Lawton, grubun adını Lucifer’s Friend olarak önerdi. Ve 1971 yazında Lucifer’s Friend’in kendi ismini taşıyan ilk albümleri piyasaya çıktı.

Dönemin Alman Kraut ve Progrresive gruplarından alışık olmadığımız ve daha ziyade Hard Rock hatta Heavy Metal diyebileceğimiz bir sounda sahip olan albüm çok büyük bir ilgi ile karşılandı. Hard Rock dışında blues, soul ve Klasik müzikten de beslenen bu ilk albüm sonrası Lawton haricinde ki grup elemanları Karut Rock grupları Electric Food ve Asterix’in albüm prodüktörlüğünü üstlendiler. Bu arada John Lawton, Les Humphries Singers isimli soul-rock grubu ile “Old Man Moses” isimli çalışmayı yaptı. 1972 Kasımın’da grup elemanları yeni albüm için br araya geldiler. Hamburg’un önemli stüdyoları olan Windrose ve Star Studio’da çalışmalara başlayan grup yine Hecht, Horns, Hesslein, Ritenbach ve Lawton’dan oluşuyordu. Albüm “Where The Groupies Killed The Blues”, Ocak 1972’de piyasaya çıktı. Bu albüm sonrasında grup The Les Humphries ve The James Last Band’in ön grup olduğu bir USA turnesine çıktı. Bu arada grubun Alman müzisyenleri bir yandan prodüksyon işine devam etmekteydiler. Böylelikle grup kendini albüm satışları ve konserler dışında da finanse edebilmekteydi.

1973 Ocak ve Şubat arası Lucifer’s Friend yeni albümleri için Windrose Stüdyosuna kapandı. Yeni albüm “I’m Just A Rock’n Roll Singer”da grup Berlin Filarmoni Orkestra’sı ile beraber çalıştı. Fakat albüm gerek eleştirmenler gerek ise dinleyciler tarafından fazla ilgi görmedi. Bu arada davulcu Joachim Rietenbach gruptan ayrıldı ve yerine Herbert Bomholdt geldi. Bu başarızlığın ana sebebi gösterilen Klasik Müzik takıntısından ironik bir şekilde vazgeçmeyen grup 1975 tarihli albümleri “Banquet”de yine 30 kişilik bir orkestra ile çalıştı. Beklenildiği gibi bu albümde çok ses getirmedi. Bu arada John Lawton’da bu gidişten hiç memnun olmadığını diğer grup elemanlarına açıkça söyledi. Bir sonra ki albümde köklerine dönme kararı alan grup davula Hard Rock davulcusu Curt Cress’i getirdi. Herbert Bomholdt ise perküsyonları üstlendi. 1975 tarihli “Mind Exploding” çok daha Lucifer’s Friend sounduna sadık bir albüm oldu.

Fakat 1976 sonbaharında John Lawton ani bir karar ile David Byron’dan boşalan Uriah Heep solistliğine geçmek üzere gruptan ayrıldı. Hemen ardından ise Curt Cress de ayrıldığını açıkladı. Grup elamnaları bir dizi solist arayışından sonra 1977’de İngiliz vokalist ve söz yazarı Mike Starrs ile anlaştı. Hemen çalışmalara başlayan grup 1978’de “Good Time Warrior” ile geri döndü. Diğer albümlere oranla biraz daha pop ağırlıklı olan bu albümde kötü eleştirilerden kurtulamadı.
Bu arada gruba ikinci klavyeci olarak Adrian Askew katıldı. 1980 tarihli “Sneak Me In” klavye ağırlıklı bir çalışma olarak yine grubun vasat albümleri araında yer aldı. 1981 tarihinde Uriah Heep ile 3 albüm çıkaran John Lawton gruba geri döndü. Ve nihayet kötü gidişe dur diyen “Mean Machine” raflarda ki yerini aldı. Bu albümün moralleri düzeltmesine rağmen Hecht, Horns ve Hesslein prodüksyo işlerine ağırlık vermek istediklerini beyan ettiler. Zaten John Lawton’da solo kariyeri üzerinde yoğunlaşmak istiyordu. Böylelile Lucifer’s Friend 1982’de dağıldı.

Tam 12 yıl sonra John Lawton ve Peter Hesslein yanlarına “Mind Exploding”de davul çalan Curt Cress”i de alarak yeni Lucifer’s Friend albümü üzerinde çalışmaya başladılar. Gruba Andreas Dicke (bass), Jogi Wichmann (kybds), Udo Dahmen (drms) eşlik etti. Albüm sınırlı bir ilgi ile karşılaştı. Aslında hiç de fena bir albüm olmayan “Sumogrip” grubun en progressive olan çalışması olmuştur.

John Lawton, Uriah Heep’den Ken Hensley ve kendi grubu The John Lawton Band ile  solo kariyerine devam etmektedir.

Hepinize iyi yıllar…Rockça kalın !!!


Yazar: Cem Metin
Yazar Email: cemmetin65@hotmail.com
Yazar Üye Adı: boogie
Yazıldığı Tarih: 14 Ocak 2009


Bu yazarın diğer yazılarını okumak için tıklayınız.

 

Forum | Aktif Üyeler | Sohbet | Mesaj Merkezi | Müzik Dinle | Müzik Listelerim | Video İzle

Yerli Gruplar | Yabancı Gruplar | Amatör Gruplar | Demolar

Biyografiler | Diskografiler | Sanatçı Fotoğrafları | Şarkı Sözleri | Akorlar ve Tablar | Basın Bilgileri

Üyelik | Ayarlar | Üye Ara | İletişim | Reklam



Site içerisindeki materyallerin kaynak gösterilmeden kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.
Copyright © 2007 Anatolianrock.com